Hi!

My stay here in Budapest was really fantastic!!! I just want to thank everybody who contributed to make those 3 months unforgettable! And as I promised, I will come back to Budapest…8)

Byebye and viszontlxe1txe1sra,

Ruud

Heyy allemaal!

Hierbij wil ik jullie allemaal ff mededelen dat ik een fantastische en leerzame tijd hier in Boedapest heb gehad! Ik vond het erg leuk om dit web-log bij te houden en ik ben dan ook erg blij dat er zoveel mensen mijn avonturen en ervaringen hebben gevolgd en meegeleefd hebben. Trouwe fans, bedankt !

Grz, Ruud

Aangezien ik deze verslagen 3 weken na dato schrijf, zijn ze niet zo uitgebreid als alle vorige verslagen (voor sommige mensen een hele opluchting ).

De 12e week

Maandag
Deze week stond in het teken van hard werken op de uni (de tijd begint te dringen) en zo’n beetje elke avond uitgaan met m’n vrienden. Maandag zijn we (na de basketbal training) naar een tentje gegaan waar een buikdans avond georganiseerd was. Heel handig zo’n wekelijks gratis cultuur boekje waarin alles over films, theater, muziek, sport en uitgaan te vinden is (vandaar dat we wisten dat er daar iets te doen was). De buikdanseressen waren erg ervaren en vermaakten alle bezoekers prima. Helaas hebben ze echter niemand de vloer op gekregen, maar dat kwam misschien ook omdat er genoeg te zien was (zie ook de foto’s).

Woensdag
Naar dezelfde tent geweest als maandag omdat we wisten dat daar een Russische band zou spelen. Ze speelden vooral veel volksmuziek uit de balkan met gitaren, een viool, een soort hobo en een trompet / keyboard. Erg gezellige muziek om ff te relaxen.

Donderdag
Na eerst ‘s avonds een biertje gedronken te hebben met een paar Hongaren (foto 2075), ging ik met Gxe1bor en Timmy naar de Gxf6dxf6r, een dure, abstracte uitgaansgelegenheid inclusief kunstgalerie. Daar speelde een paar bands de hele avond. Erg lekker waren daar de zoute stokkies die relatief niet zo duur waren en goed om je dorst te behouden .

Vrijdag
Deze avond waren Gxe1bor en ik uitgenodigd door Audrienne (een vriendin van Gxe1bor die ik voor het eerst gezien heb in de negende week bij de zaterdagtrip) voor hun huisfeest. Wij waren er echter een beetje vroeg (20 uur) terwijl het pas om 22 uur een beetje druk was. De muziekinstallatie was een beetje brak, en na een half uur hadden we ‘m aan de praat gekregen door met bierblikje de juiste druk uit te oefenen op de cd-speler-deksel. Maar het ging bij dit feest niet om de muziek. De helft van de mensen stond in de veel te kleine keuken te roken omdat het daar alleen mocht. Een beetje saai feest, dus zijn we maar niet al te laat weggegaan. Heb nog wel Gxe1bor kunnen feliciteren met z’n verjaardag om 0:00 uur. Had ‘m een fles Hongaarse ‘Spirit’ gegeven, waar hij natuurlijk altijd blij mee is.

Zaterdag
Vandaag een van de mooiste trips hier in Hongarije gemaakt. We gingen naar hetzelfde gebied in het noorden westen van Hongarije waar we de tweede week ook zijn geweest. Naast mij waren de deelnemers vandaag: Gxe1bor, Majeed (de Israxeblische jongen) en Joxebl, een Amerikaans meisje uit californie dat hier dierengeneeskunde studeert. Na een treinrit van een uurtje moesten we overstappen op een bergtreintje, dat zelfs een houtkachel in elke coupe had. De wandeltocht was de hele trip heuvelachtig en dus moesten we flink klimmen en dalen. Het weer was heel apart. Het was nogal koud en mistig in de dalen, dus overal zag je bevroren kristallen op de bomen en planten. Alles was dus wit zonder dat het gesneeuwd had. Ook was het erg mooi toen de zon even doorbrak en de stralen goed zichtbaar waren in de mist. Maar het mooiste was toch wel toen we de hoogste berg in deze regio beklommen. Eenmaal op de top op de uitkijktoren stonden we op 938 meter hoogte. Alles onder de 800 meter was bedekt onder de mist of lage wolken, dus we zagen een zee van wolken (leek wel of de hele wereld wit was) met af en toe wat donkere eilandjes die de toppen van de heuvels voorstelden (zie foto’s!). We hebben heel wat tijd doorgebracht daar, maar het was ook nogal koud en winderig daar, dus we besloten om naar het toeristencentrum zo’n 2 kilometer verderop te lopen. Daar hebben we nog wat soep en brood gegeten om wat op te warmen.

Fantastische uitzichten op ongeveer een kilometer hoogte

Onze tocht ging verder alleen nog maar heuvelafwaarts en na zo’n 10 kilometer kwamen we bij een soort ressort waar we in het restaurant wat gedronken hebben. We moesten echter nog 3 kilometer lopen naar het eerst volgende dorp terwijl het al donker was. Gelukkig was het een breed pad waar we over liepen en gebruikten we weer onze digitale apparatuur om wat bij te schijnen. In het dorpje hadden we echt geluk want we hadden net op tijd de laatste bus van die dag kunnen halen (hij vertrok zelfs nog te laat). Toen we moe en voldaan terug waren in Boedapest, hebben Gxe1bor en ik bij een Slowaaks restaurant gegeten en zijn we toch nog maar even uitgegaan (het is immers m’n laatste zaterdag hier ).

Zondag
Vandaag heb ik echt uitgerust van de hele week. Had ook niets meer op m’n lijstje staan van wat ik beslist nog moest zien in Boedapest. Heb dus vooral gerelaxed en een beetje aan m’n presentatie gewerkt die ik woensdag ga geven.

De 13e (laatste) week

Maandag
Vandaag weer lekker getraind en daarna nodigde de trainer/coach ons allen uit om nog wat te gaan drinken omdat dit de laatste training van het jaar was waar hij bij was. Niet iedereen kon mee, maar toch zat de grote tafel waaraan we zaten in de kroeg bijna vol. Heb nog even m’n fotocamera uit handen gegeven en ja, dan krijg je natuurlijk dat ze allemaal loze foto’s gaan maken van allerlei mensen. Maarja, kan ook leuk zijn .

Dinsdag
Vandaag ff overgewerkt (tot 19:30 uur) om m’n presentatie in PowerPoint helemaal af te maken. Had daarna ff wat afleiding nodig, dus zijn Gxe1bor en ik naar een concertje geweest van een rockband. De kroeg was echter een beetje klein voor het aantal mensen, maar de muziek was zeer goed. De zanger had een houten been en zo’n lekkere rauwe stem.

Woensdag
De dag van de presentatie waar ik al een dikke week aan gewerkt had. Maar het had vruchten afgeworpen want ze vonden de presentatie erg helder met al die plaatjes en filmpjes. Ik kreeg dus ook niet echt moeilijke vragen achteraf (maar ja, het zijn ook geen ingenieurs; in eindhoven verwacht ik wat meer uitdagende vragen omdat ze daar meer verstand van die modellen hebben). Ik was er zelf ook tevreden over en voelde me opgelucht toen ik eenmaal klaar was. Nu nog twee daagjes relaxen en van iedereen afscheid nemen. ‘s Avonds ben ik samen met Laci, Gxe1bor en Rita (een meisje van de basketbal trainingen waar ik erg goed mee kon opschieten) uitgeweest. Eerst ff een biertje gedronken in een lege kroeg (tja, het blijft woensdag) en daarna na een R&B tent gegaan. Daar was het zeer relaxed omdat ze ook aparte kubusachtige ruimtes met sofa’s hadden waar je je eigen feestje kon bouwen achter een gordijntje. Daar hebben we dus tot zo’n 4 uur gezeten (toen stopte de muziek )

Donderdag
Vandaag nog met m’n begeleiders gepraat over het vervolg en het afronden van m’n stage. In Nederland ga ik nog een verslag schrijven en ook een artikel dat gebaseerd is op een deel van m’n resultaten. En het is de bedoeling dat het artikel ook gepubliceerd wordt. Wel stoer dus. ‘s Middags heb ik nog samen met Rita souvenirs gekocht voor het thuisfront. Er was ook een gezellige kerstmarkt in het centrum wat een prima plek is voor het vinden van Hongaarse souvenirs. Na nog ff wat thee gedronken te hebben in een theehuis (het was erg koud buiten) ben ik als een speer weer naar Gxe1bor gegaan omdat we daar zouden dineren samen met Laci en Peter. Eerst boodschappen voor een heel leger gedaan bij de Plus (altijd lange kassa rijen daar ) en daarna samen gekookt. Wat was het ook alweer? Een apart gerecht in ieder geval met zelfgemaakte pasta. Als toetje hadden we gefrituurd fruit (met een paneerlaag dan). Onze buiken zaten wel erg vol. Daarna zijn we nog naar een bandje wezen kijken in de stad en hebben we ergens anders nog ff gedanst (behalve Peter want die was moe). De laatste avond in Boedapest dus prima afgesloten.

Vrijdag
M’n laatste uurtjes in Hongarije. ‘s Morgens al m’n spulletjes in m’n koffer gepropt (het leek en was ook echt meer bagage dan op de heenweg) en bij de studentenflat uitgecheckt (dwz sleutel en pasje inleveren). Na alle tassen naar het instituut gesleept te hebben, heb ik daar nog ff van iedereen afscheid genomen. Om 13 uur vertrok ik met de metro en de transferbus naar het vliegveld. Daar aangekomen kwam ik erachter dat m’n koffer een beetje te zwaar was (30 kg terwijl je maar 20 mocht meenemen) dus ik moest voor 5 kg bijbetalen (die andere 5 kg zien ze altijd door de vingers). En dan is het een kwestie van wachten. Het leek wel of ik naar China ging omdat er zoveel chinezen aan boord waren. Maar het bleek dat die op doorreis waren naar London (waarom ze dan EN in Boedapest EN in Amsterdam moeten overstappen weet ik ook niet). We hadden echter wel wat problemen op het vliegveld. Het ijzelde die dag nogal veel dus als zo’n vliegtuig een paar uurtjes op het vliegveld staat, ontstaat er een laag ijs (van enkele centimeters dik) op de vleugels en romp van het vliegtuig. Deze laag moest bij elk vliegtuig eraf gespoeld worden met warm water en antivries vloeistof. We stonden dus 2.5 uur in de file om gespoeld te worden, maar toen konden we dan toch eindelijk opstijgen. De vlucht is verder prima verlopen. Vermoeid maar met een grote ervaring en vele avonturen rijker kwam ik aan op het vliegveld en werd ik opgehaald door ons mam, m’n broertje en Marcia. Eindelijk weer thuis en in m’n eigen bedje slapen…..

Dinsdag
De dag ervoor was ik op de basketbal training uitgenodigd om deze dag mee te doen aan de laatste wedstrijd voor de winterstop. Dat wilde ik natuurlijk wel ff meemaken, dus stond ik om half 8 (‘s avonds welteverstaan) in onze sporthal met m’n eigen SOTE (naam universiteit) tenue. Ze spelen in een competitie tussen de universiteiten van Boedapest, maar ik weet niet precies bij welke uni onze tegenstander hoorde. Zo te zien van de technische universiteit (ik ken m’n eigen soort ), maar weet het dus niet zeker. We waren met z’n 9-en dus we hadden wel genoeg mankracht. De wedstrijd ging verassend goed, althans voor het team. Ik speelde zelf een rampzalige wedstrijd, maar dat kwam ook doordat ik op de centerpositie moest spelen. Voor degene die niet weten waar dat is, je speelt dan onder het bord en meestal staan hier de langste en sterkste mensen van het veld (zoals onze tegenstanders, die zwaargewichten van zo’n 100 kg in de strijd gooiden). Nix voor mij, al dat gebeuk. Ach jah, het was zeker leuk om mee te doen, vooral omdat we de hele wedstrijd voor stonden en de wedstrijd vervolgens wonnen met zo’n 10 punten verschil .

Donderdag
Vandaag een Hollands diner! Althans, enigszins dan. De bedoeling was om voor Gabor, Laci en Peter een ‘Dutch diner’ in elkaar te flansen en het eindresultaat was een hele grote pan met hutspot (alias peen-en-ui, alias wortelstamp) met spitskool, zoute spekjes en een hoop braadworsten. Genoeg te eten dus voor een leger. Jammer dat ze hier geen boerenkool hebben in de winkels, anders had ik dat er ook nog doorheen gemixt . Ze vonden het overigens wel lekker hoor (dat is wat ze zeiden tenminste )! Als toetje hebben we een berg pannenkoeken gegeten die tijdens het bakken vaak de lucht in vlogen. Een goeie bodem dus voor de rest van de avond. Want we gingen uit in een tentje enkele metrostops verderop. Het was daar in het begin (23 uur) niet zo druk, maar na een tijdje stonden er wel wat mensen op de dansvloer. Ben echter vaker in de ruimte ernaast geweest waar ze relaxte sofa’s hadden. Daar kwamen we nog mensen tegen die we kenden via Gabor. Peter en Laci waren na een tijdje (om 2 uur) opeens verdwenen, maar ook ik was niet ZO laat thuis (3:30 uur? )

Zaterdag
Even alle culturele mogelijkheden op een rijtje gezet en afgestreept welke nog de moeite waard waren om te bezoeken. Zo ben ik vandaag naar het museum van toegepaste kunst geweest. Dit gebouw op zich is al kunstig genoeg omdat het in kleurrijke Jugendstil is gebouwd. Van binnen echter lijkt het of ze alle kleuren vergeten zijn; alles wit. Maar desondanks ook van binnen in een mooie stijl gebouwd. De museumcollectie zelf was niet zo geweldig, maar misschien komt het doordat ik niet zo thuis ben in al dat aardewerk, textiel en meubels. Dit weekend was er echter ook een tijdelijke kerstmarkt hierbinnen, wat betekende dat er diverse kraampjes waren met speelgoed, cadeaus, frutsels en….nog wat meer frutsels. Na anderhalf uur stond ik weer buiten en ging ik snel naar de Hongaarse staatsopera omdat daar om 3 uur een engelse tour zou beginnen. Ik was nog net op tijd…Nadat we beschermende plastic hoezen om onze schoenen hadden gedaan gingen we naar binnen met onze vrolijke gids om vervolgens onze ogen uit te kijken. Weer was het niet toegestaan om foto’s te maken, grrr….Dit operagebouw was rond 1884 klaar (na vele jaren van een tekort in de financixebn) en werd toen alleen gebruikt door de aristocratie (een kaartje koste toen immers 12 Forint (= 5 eurocent) waar je in die tijd 2 paarden voor kon kopen ). De zaal schijnt de beste akoestiek ter wereld te hebben na Milaan en Sydney. Gouden versiersels, rode gordijnen en een prachtige ronde plafond schildering (14 meter doorsnede) domineren deze zaal. Aan het eind van de 19 eeuw werd deze opera ook vaak bezocht door keizerin Elizabeth van Oostenrijk (misschien beter bekend als Sissie en ze was overigens ook koningin van Hongarije). We bezochten dus ook nog de koninklijke vertrekken, enkele boxen en de eetzaal. Serieus, dit is echt een van de mooiste gebouwen die ik gezien heb hier in Boedapest. Het gebouw wordt ook nu nog gebruikt voor concerten / toneelstukken voor een niet zo dure prijs (10-25 US dollars…je kunt er in ieder geval geen 2 paarden voor kopen ), dus als je ooit in Boedapest bent, ff checken.

De Hongaarse staatsopera van buiten

Daarna ben ik even verderop in de Andrassy utca naar ‘The House of Terror’ gegaan. Dit klink als een goedkoop spookhuis, maar niets is minder waar. Dit gebouw dat gewoon op alle andere gebouwen in het blok lijkt, was voor/tijdens/na WOII een hoofdkwartier van de geheime politie, de Nazi’s en daarna de Communisten (Russen). Het museum is nog niet zo oud (5 jaar ofzo), en dat kun je ook wel zien aan de strakke vormgeving en de abstracte maar originele manieren van tentoonstellen. Vele tv-schermen bijvoorbeeld lieten beelden zien uit de oorlog, er waren overal van die ouderwetse draai telefoons die je kon beluisteren met info, er stond een Russische tank midden in het gebouw (hoe ze die daarin hebben gekregen, is mij nog steeds een raadsel) en vele exposities lieten de werkzaamheden en gevolgen van de hier eerdere gevestigde organisaties zien. Indrukwekkend was ook het cellencomplex in de kelders van het gebouw. Isoleercellen, martelkamers (voor het verkrijgen van info of het dwangmatig tekenen van documenten) en executiekamers (dmv de galg) en zelfs een cel van 40 bij 40 cm. Ook in dit museum geen foto’s toegestaan, maar als je toch een beetje wilt weten hoe het eruit ziet, is hier de link naar de site (kies ‘sitemap’ en daarna ‘photos’). ‘s Avonds heb ik niet zoveel meer gedaan…

Zondag
Vandaag nog de belangrijkste plaatsen op de burchtheuvel bezocht. Eerst het Historisch Museum van Boedapest in het Paleis (zie eerdere foto’s en verhalen van de Nationale Gallerie), waarin de geschiedenis van Boedapest zelf vanaf de oertijd tot nu wordt getoond aan de hand van voorwerpen, schilderijen en landkaarten enzo. Ben er een beetje snel doorheen gegaan omdat ik veel ook al wist van andere musea. Wel interessant vond ik de kelders van het paleis, die nog in de originele staat waren. Het waren vooral enkele kapellen en ‘middeleeuwse’ ruimtes (hoewel het paleis helemaal niet ZO oud is). Daarna ben ik naar de Matthias kerk geweest (zie ook eerdere foto’s maar dan alleen van buiten). Nu dus ook binnen geweest waar het nogal druk was met mensen. Het scheen namelijk dat die avond een groot koor een kerstconcert zou geven in de kerk en dat ze nu nog een keer gingen repeteren. Ik kwam op het goede moment binnen want na 10 minuutjes begonnen ze te oefenen. Een prima sfeer met al dat gezang. De kerk zelf was vooral donker, maar wel erg mooi versierd met wandschilderingen. Ook hier hadden ze een klein museumpje (aarrggh, ik wordt nog eens gek van al die musea), maar hier betrof het alleen wat gouden toeters en bellen van een stelletje priesters. Nadat ik me los gerukt had uit m’n middeleeuwse fantasiexebn (kwam dat door dat gezang?), verliet ik de kerk en nam ik weer de toeristenbus terug naar de begane grond van Boedapest. Immers, ik werd om 17 uur ergens verwacht. Niet zomaar ergens, neeeee…..het is vandaag 5 december en dus is het tijd voor de SINT! Het zit zo: Orsi (collega op het instituut) had gevraagd of Gxe1bor bij hen thuis de sint wilde spelen en ik de duivel . Ze heeft zelf een zoontje (Botond) van 2.5 jaar maar ze had nog enkele vrienden met nog meer kindertjes uitgenodigd voor de sinterklaasavond. Oh ja, ik zal ff uitleggen dat de sint hier in Hongarije vergezeld wordt door een zwarte duivel, die de cadeaus in de zak draagt. Om 17 uur stonden Gxe1bor en ik ergens in Buda in de kou te wachten totdat de man van Orsi (heet ook Gxe1bor) ons met de auto op kwam halen. Eenmaal in hun garage gingen we onszelf verkleden. Echter, voor Gxe1bor hadden ze een overduidelijk kerstmannen pak, maar dat schijnt hier in Hongarije niet veel uit te maken. Zolang hij maar cadeaus geeft. Ik had zelf donkere kleren aan, een zwarte muts op en prachtige rode horentjes. In de garage zagen we ook nog een barbecue staan dus heb ik m’n gezicht ook nog even ingesmeerd met wat roet . Omdat nog niet alle kindertjes er waren, bleven we nog even wachten onder het genot van een glaasje wijn. Daarna kon het feest beginnen en maakten we met wat lawaai duidelijk dat we er waren. De 6 kindertjes waren tussen de 1.5 en 3 jaar, en toen zij de deur open deden waren ze ineens niet zo druk meer. Gelukkig vonden ze mij niet zo eng, tenminste aan hun gezichten te zien, maar Gxe1bor des te enger omdat die tegen ze sprak over alle positieve en negatieve eigenschappen van de kindjes (tja, met mn 20 woorden Hongaars kom ik niet zo heel ver bij die kinderen ). Sommige waren echter heel dapper en zongen voor ons een liedje. Erg schattig hoor! Nadat we xe9xe9n voor xe9xe9n alle kinderen met een verhaaltje onze cadeaus hadden gegeven (ieder een boek en een zak met chocolade poppetjes – tenminste niet zo idioot veel en grote cadeaus zoals in Nederland), vertrokken we weer terwijl kleine handjes naar ons zwaaiden. Even snel omgekleed in de garage (EN de roet eraf gepoetst) en we konden weer terug naar binnen. Daar merkten ze helemaal niks van. Toen hebben we nog wat gegeten van de heerlijke gevulde broodjes en nadat alle andere ouders weg waren, hebben we nog een tijdje met Botond (zoontje van Orsi) gespeeld. Al met al een hele leuke ervaring waarbij ik weer een stukje Hongaarse cultuur meegekregen heb.

De sint en de duivel

Poll 6: Wat moet er veranderen aan de polls? (10 stemmen)

Vaker per week een nieuwe… (50%), Niets! Ze zijn prima zo. (30%), Meer actuelere onderwerpen… (10%), Ze mogen van mij helemaal weg! (10%)

Jullie willen dus wat vaker een nieuwe poll. Althans 5 ( ! ) mensen willen dat. Echter, als ik zie hoe snel jullie op de polls stemmen (er waren minstens 9 dagen nodig om deze 10 stemmen bij elkaar te sprokkelen), lijkt het me niet zo verstandig (goed excuus voor mij uiteraard)…helaas, voor de 5 trouwe bezoekers die iedere dag een kijkje nemen en zo veel mogelijk met hun muis willen klikken. Voor die mensen raad ik deze link aan… of deze

Poll 7: De Hongaren staan in de wereld op de derde plaats bij: (12 stemmen)

Het aantal keren dat ze seks per jaar hebben (41.7%), Het aantal medische fouten die ze jaarlijks maken in ziekenhuizen (25%), De hoeveelheid paprika die ze per jaar eten (16.7%), Het aantal schapen die ze per vierkante meter hebben (16.7%)

En de meerderheid heeft het deze keer bij het rechte eind!! Uit betrouwbare bronnen heb ik vernomen:
“More than 350,000 people from 41 countries took part in the world’s largest ever survey of sexual attitudes and behaviour. The research confirmed France is now officially the sexiest state with the French having sex 137 times a year – well above the global average of 103 – with Greece and Hungary coming a close second and third”

De andere antwoorden waren natuurlijk erg voor de hand liggend. Schapen zie je hier alleen in de dierentuin, bij het paprika eten staan ze vast op nummer 1 en ik kan genoeg landen bedenken waar ze meer medische fouten maken dan hier…hoewel ik toch blij ben dat ik ziekenhuisbed hier niet van dichtbij heb gezien (klop klop). Maar in ieder geval zal hongarije goed voor de condoombusiness zijn (oeps, ik verraad bijna mijn betrouwbare bron).

–> Foto’s deze log: ‘De 10e week’ in fotoalbum2
–> Extra foto’s van de vorige trip zijn ook te zien in fotoalbum2!

Donderdag & Vrijdag
Op deze dag is een van mijn stagebegeleiders Ger vd Vusse naar het instituut hier in Boedapest gekomen (iedereen die BMT studeert, kent hem wel van het vak energiehuishouding). Hij zal deze stad voor 4 dagen bezoeken; 2 dagen voor het onderzoek op het instituut omdat hij nauw samenwerkt met Dr.Ligeti (mijn stagebegeleider hier in hongarije) en het weekend voor een fysiologie society bijeenkomst. Dus deze twee dagen hebben we o.a. mijn vooruitgang besproken in deze stage waarbij we tot de conclusie zijn gekomen dat het ECG signaal dat we meten misschien niet echt bruikbaar is voor de koppeling naar het calcium, wat eerst onze doelstelling was. Er is me inhoudelijk wel veel duidelijk geworden in deze 2 dagen en ik heb weer geleerd om alles met een heel kritisch oog te benaderen. Donderdagavond zijn we met z’n vijven (Ger vd Vusse, Laci Ligeti, Tamas Ivanics, Orsi en ik) uit eten geweest. Nadat we onszelf in de peugot 205 van Orsi gepropt hadden, en in een file stonden voor zelfs die 1,5 km die we moesten rijden, kwamen we dan toch in het gezellige restaurant aan. Dit restaurant maakt zijn eigen Kalterberg bier en je ziet dan ook de micro-brouwerij achter het glas z’n werk doen. Het eten was lekker en het bier natuurlijk toppie. Al vond Laci (niet te verwarren met die kale, jonge Laci) dat de koffie niet te drinken was . Daarna ben ik met de ondergrondse naar huis gegaan. We zouden eigenlijk donderdagavond naar een concertje van een band gaan kijken om 20 uur, maar wegens omstandigheden kon Gxe1bor niet mee. Aangezien Laci nog steeds geen geld heeft, gingen we niet naar het concert, maar naar de Ali Baba, waar we het Hongaarse bier nog maar eens aan een smaaktest onderworpen hebben. Toen we terugliepen naar de flat (23.30 uur) was het erg grappig om te zien hoe Laci (nu wel de kale ) zich in allerlei bochten wrong omdat ie naar de wc moest. En ja, in zo’n situatie komt de lift natuurlijk wat langzamer naar beneden . Vrijdagavond waren Ger en ik uitgenodigd om bij Dr.Laci Ligeti thuis te komen eten. Na een kleine 3 kwartier reizen, kwamen we aan bij zijn huis in de heuvels van Buda. Na een verwelkoming door eerst de hond en de kat, maar natuurlijk ook door Laci’s vrouw Katalin, hebben eerst een lekker biertje gedronken (ik heineken…:P). Daarna zijn we aan tafel geschoven en hebben we een heerlijke Hongaarse maaltijd op met zuurkool en speciaal bereidde vleesballen en worstjes. Na enkele flessen wijn was het toch maar eens tijd (bijna 12 uur) om naar huis te gaan en heeft de taxi van Ger mij aan de andere kant van de rivier gedropt zodat het makkelijk was voor mij om naar huis te reizen. Heb in de gesprekken van vanavond in ieder geval veel geleerd over de europese geschiedenis en zijn politiek en ook heb ik vele reisverhalen gehoord. Zou zo op vakantie willen hierna …

Zaterdag
Deze dag rond half 10 opgestaan en de wijn een beetje laten uitwerken. Vandaag zou ik naar het parlement gaan en moest en zou ik OF binnenkomen OF een kaartje kopen voor zondag. Gelukkig kon ik vandaag nog binnenkomen en wel om 14 uur. Wel jammer dat ze net voor mijn neus de hekken sloten voor de tour van 12 uur. Maarja, ik had in ieder geval een ticket voor 2 uurtjes later (die overigens gratis was voor EU leden met een paspoort). Toen ff op en neer geweest naar het Mammut winkelcentrum om de ‘Pesti Est’ te halen en wat rond te neuzen daar. Om 14 uur stond ik weer netjes bij het parlement en konden we naar binnen met onze Engelstalige gids. Na binnenkomst leek het even alsof we op het vliegveld kwamen (heel sjiek dan), omdat we door de metaaldetector moesten lopen en onze jassen en tassen op de band moesten leggen voor de scan. Maar ach, dat was ik wel gewend uit de USA. Als ze ergens trots op zijn, en dan vooral nationale symbolen, dan moet het goed bewaakt worden. Dus ook hier in Hongarije. Het gebouw ziet erg van binnen erg kleurrijk uit met veel oog voor detail. Veel pracht en praal dus, waarin ook veel goud is verwerkt (er schijnt zo’n 40 kilo in totaal gebruikt te zijn voor het hele gebouw, wat erg weinig lijkt als je ziet hoeveel in goud vergulde oppervlakken je ziet. Hxe9le dunne laagjes dus). Ook opmerkelijk waren de 8 Hongaarse marmeren zuilen die uniek zijn omdat ze uit 1 geheel bestaan en omdat er maar 12 in de wereld van zijn. De andere 4 zijn in het parlementsgebouw van Engeland verwerkt (dus Duy, ga maar eens even kijken of je ze kan vinden….hoewel ik dat natuurlijk ook zelf wel ff kan doen in januari ). Ook leuk om te vertellen is dat het 96 treden omhoog lopen is naar de centrale hal. Dit aantal verwijst naar het jaar 1896, waarin Hongarije 1000 jaar bestond en in deze tijd werd dit gebouw ook afgemaakt. Maar het klapstuk was toch wel HET nationale symbool voor Hongarije in de hoofdzaal onder de grote koepel. De >1000 jaar oude kroon van St.Stephan (1e koning) met het karakteristieke schuin staande kruisje bovenop. Ook zijn scepter, orb, en zwaard lagen bij de kroon in een glazen kubus. Na een ritueel van de wachters met hun zwaarden bij de kroon, konden wij hem ook bekijken en fotograferen (zonder flits uiteraard). De hal zelf was ook indrukwekkend.

De kroon

Vervolgens nog een hal met beelden en daarna de zaal voor de huidige politici, die daar alleen maandag en dinsdag discussixebren over wat er allemaal in Hongarije moet gebeuren zo nu en dan. Erg sjiek en in oude stijl wat in ieder geval mooier is dan die betonnen kooi waar onze tweede kamer gevestigd is. Maar ja, betere politieke beslissingen worden er niet door genomen… Na 3 kwartier stond ik weer buiten en heb ik weer flink wat Hongaarse cultuur opgesnoven. Omdat mijn voorraadkast nogal leeg was, ben ik daarna meteen naar de grote supermarkt gegaan in Europark. Eenmaal weer terug met een berg boodschappen heb ik mijn eigen gefabriceerde chicken2night gegeten (rijst, ui, prei, wortel, paprika, kip en natuurlijk ….Ome Benz ). Zo lekker dat ik de hele pan naar binnen heb gewerkt (de inhoud dan ) en dus erg vol zat. Ik had me voorgenomen om niet meer zo vaak naar de bios te gaan, maar toen ik zag dat ‘The Incredibles’ draaide, kon ik de verleiding weer eens niet weerstaan. Moest wel weer helemaal naar ‘Mom Park’ reizen voor de engelse versie. Maar de film was echt cool, met perfect uitgewerkte karakters en vele leuke grappen en grollen. Ja, zo kom ik natuurlijk nooit van m’n bios verslaving af …

Zondag
Mijn doelstelling om een beetje vroeg op te staan, werd de grond in geboord toen ik met m’n suffe ogen zag dat het al 11 uur was. Maar niet getreurd, er was nog genoeg tijd over voor een cultureel dagje in Boedapest. Om 12 uur stond ik bij de grote synagoge en kocht ik een kaartje voor de engelse tour van half 1. Ondertussen kon je al naar binnen om wat rond te kijken. De tour begon in de synagoge zelf, waarbij de mannen zo’n kapje (een keppel) op moesten zetten. Dat ging bij mij nogal moeilijk met zo’n hoog kapsel . Een erg kleurrijk interieur met prachtige wand en plafond schilderingen. Opmerkelijk waren ook de kleurrijke ramen in het plafond. Wat ook typisch is aan deze synagoge is dat het een pijporgel heeft. Echter, de joodse mensen mogen tijdens de sjabbat dienst (zaterdag) geen andere activiteiten verrichten, dus hebben ze daar een christelijke orgelspeelster voor ingehuurd. Het is ook goed te beseffen dat Hongarije een erg grote jodengemeenschap had. Zo’n 600.000 vxf3xf3r WOII. Nu wonen er nog steeds wel tienduizenden in Boedapest vooral in de wijk rondom de synagoge, maar vele zijn het land uit gevlucht na WOII en de revolutie in 1956. Tijdens de holocaust zijn zo’n 400.000 Hongaarse joden omgekomen, wat natuurlijk niet te bevatten is. De synagoge werd in die tijd ook gebruikt als verzamelplaats om joden te selecteren voor deportatie. Eichmann zelf (de bekende SS leider die miljoenen joden liet executeren) kwam zelfs enkele keren om die selecties te controleren. Na de bevrijding in ’45 troffen ze echter iets gruwelijks aan in de tuin van de synagoge, en wel 7000 doden. Deze werden samen met nog eens 3000 andere gestorvenen begraven in deze tuin, wat opmerkelijk is als je ziet hoe klein de tuin is. Het is dan ook onmogelijk om voor elk van hen een steen neer te planten, dus ze hebben bijna alle namen op de bladeren van een kunstmatige, metalen boom geschreven. Symbolisch, omdat de boom z’n bladeren verliest zoals de joodse gemeenschap ook hun medemensen is verloren. Verder was er nog een glas-in-lood kunstwerk te zien en enkele gedenkstenen met namen van mensen die vele joden levens gered hebben door vooral het manipuleren van papierwerk en het verschaffen van paspoorten. Ook de vader van onze vrouwelijke gids was een van deze mensen. Erg indrukwekkend om te zien en te horen allemaal. Daarna werden we naar het museum naast de tuin begeleid om daar vervolgens een rondleiding te krijgen van een man, die ons vele gebruiksvoorwerpen liet zien en vertelde over de joodse rituelen en gebruiken. Het museum eindigde bij het holocaust gedeelte met vele foto’s. Helaas, na een rondleiding van anderhalve uur moesten we meteen het gebouw uit omdat het om 14 uur zou sluiten.

De synagoge

Toen ben ik maar naar Dexe1k Ferenc Txe9r gelopen (het plein waaronder de 3 metrolijnen elkaar kruisen) en ben ik naar het metro museumpje geweest. Daar werd aan de hand van foto’s, documenten en tekst de geschiedenis van de metrolijnen in Boedapest belicht. De gele metro lijn was overigens de eerste metrolijn van het Europese continent. Alleen London had al 30 jaar eerder de eerste metro gereed. Verder waren er nog enkele metro wagons uit het verleden te zien. Grappig om even geweest te zijn, maar na 20 minuutjes stond ik weer buiten. Omdat ik nog even wilde profiteren van het licht buiten, ben ik naar het grote ‘Kerepesi’ kerkhof geweest waar alle helden en belangrijke personen uit de Hongaarse historie begraven zijn. En groot was het inderdaad. Een heel dorp is het met een heel wegen net. Opmerkelijk aan dit kerkhof is dat alle graven vrij groot zijn met religieuze beelden erop. De graven lagen ook willekeurig en wijd verspreid van elkaar. Toppers waren toch wel de mausoleums van o.a. Dexe1k Ferenc (ja, waar bovengenoemd plein naar vernoemd is), Lajos Kossuth en Lajos Batthyxe1ny. Dit zijn complete bouwwerken hetzij zonder ramen uiteraard. Heb nog wel geprobeerd om de mausoleums binnen te komen via de deuren, maar blijkbaar willen ze daar in rust blijven liggen. En ik wil ook niet een of andere vloek aan m’n broek hebben hangen. Ondertussen begon het al aardig te schemeren. Ben toen met de metro naar de burchtheuvel geweest (jah, daar ben ik al eerder geweest met Marcia). Daar wilde ik de Matthias kerk van binnen bekijken, maar ik kwam van een koude (letterlijk) kermis thuis toen bleek dat ie voor m’n neus ging sluiten. Maar ik had het visserbastion ook nog niet bij nacht gezien en het was inderdaad een plaatje. Ook het uitzicht over het verlichte Pest blijft je verbazen.

In het visserbastion

Het uitzicht

Daarna heb ik het ondergrondse labyrint bezocht. Dit uitgestrekte gangenstelsel, 16 meter onder de burchtwijk, ontstond miljoenen jaren geleden ten gevolge van de effecten van heet water bronnen. Daarna zocht een stelletje holbewoners daar hun toevlucht en ging daar jagen op wilde beesten. Later werden alle grotten met elkaar verbonden om economische en militaire redenen waardoor het labyrint ontstond. Tijdens de koude oorlog werd het ook gebruikt als militaire basis. Maar sinds 1980 wordt het alleen nog maar gebruikt voor culturele redenen en werd er een tentoonstelling van wassen beelden opgericht. Mijn ervaringen: toen ik de trap naar de ingang afdaalde voelde ik al gelijk dat het lekker warm maar ook heel vochtig was daar beneden. Na het kopen van mijn kaartje en het bestuderen van de kaart ging ik vol goede moed het mysterieuze labyrint in (spannend muziekje graag….). Het was erg sfeervol opgezet; tribal muziek, schaarse maar warme verlichting, en vele schilderingen en beelden. Af en toe moest je even uitkijken dat je je hoofd niet openhaalde aan het lage plafond in het donker. Enkele opmerkelijke dingen: het zwaard van Atilla de Hun, de barok zaal met fonteintjes waar echte wijn uit kwam (heerlijke geur) en een reusachtig koningshoofd, waarbij ik aan de Argonath beelden uit the Lord of the Rings moest denken. Vervolgens kwam ik in een expositie ruimte waar ze stukken steen lieten zien met fossielen die ze daar hadden gevonden. Deze fossielen, gedateerd op 40 miljoen jaar oud, waren afkomstig van de ‘Homo Consumus’, een andere mensensoort. Toen ik de fossielen schoenafdrukken zag met een sportschoenprofiel begon ik al wat te twijfelen, maar toen ik de fossielen afdrukken zag van een mobiele telefoon en een soort computer wist ik zeker dat het nep was. Ze hadden het echter erg overtuigend gebracht met een verhaal dat deze mensen misschien wel aliens waren die hier lang geleden een tijdje geleefd hebben. Wel origineel. Zo’n tripje door het labyrint was een erg leuke ervaring. Het schijnt dat ze ook een persoonlijk labyrint hebben. Hierbij kun je ‘s nachts op afspraak door de vele uitgestrekte gangen dwalen die niet verlicht zijn. Exe9n voor xe9xe9n gaan dan mensen naar binnen om hun angsten te overwinnen…(nu een nog spannender muziekje graag….:P). Na een shoarma maaltijd ben ik weer naar mijn flatje toe gegaan om vervolgens nog wat aan m’n stage te werken en mijn verhaaltje voor jullie te typen. Een erg culturele, vermoeiende dag, maar zeker wel geslaagd. Ben immers nog maar 2 weekenden hier, dus de tijd begint te dringen om alles te zien…

De 8e week

–> alle foto’s te zien in ‘De 8e+9e week’ in fotoalbum 2

Deze week was voor mij, en dus ook voor jullie, niet zo interessant. De reden hiervoor is dat ik de hele week een beetje ziekjes was waardoor ik elke avond te belabberd was om iets te doen. Ook had ik een knieblessure aan de laatste trip over gehouden, waardoor ik ook al niet kon sporten. Donderdagavond gingen we ook niet uit omdat er weinig animo voor was (leek het zo, of was iedereen ziekjes?), dus al met al heb ik in ieder geval goed uit kunnen rusten deze week. Op zaterdag wilde Gxe1bor en ik nog ff paddestoelen gaan plukken in Buda, maar het weer was ‘s ochtends zo slecht (regen, regen en nog eens…:() dat we maar ff de stad in zijn gegaan. kHeb een nieuwe blouse gekocht voor maar 5 euri en verder zijn we nog in de beroemde “Grote Markt Hal” geweest. Deze permanente indoor markt heeft vele winkeltjes met o.a. groenten en fruit, allerhande vleessoorten, souvenirs en kruiden / specerijen. Er zijn echter zoveel winkeltjes dat de concurrentie moordend lijkt, maar ondanks dat overleven alle winkeliers het wel omdat het gebouw iedere dag bezaaid is met toeristen.

De Grote Markthal

‘s Middags nog even bijgekomen van alle inspanningen en nog boodschappen gedaan bij de gigantische Interspar. Even de wekelijkse boodschappen, althans de hoeveelheid die in 1 rugzak en 2 plastic tassen past. Niet TE veel hoor, denk aan je rug;)! ‘s Avonds nog ff naar de movies geweest enwel de film “Collateral” met de held Tom Cruise, al speelt ie in deze film de ‘bad guy’. De film was redelijk okay…De volgende ochtend (zondag dus) heb ik ff m’n boek ‘Symphony’ uitgelezen (toch redelijk snel 800 pagina’s in 2 weken). Daarna weer een poging gedaan om het parlementsgebouw binnen te sneaken, maar helaas, 3 kwartier van te voren aanwezig zijn is ook al niet genoeg:?. Dan maar ff rondneuzen in de stad. Nog ff een uurtje bij ‘Bestsellers’ gebleven, een boekenwinkel met alleen maar buitenlandse boeken en tijdschriften. Het was leuk om in toeristenboekjes over Holland te kijken wat ze over ons land allemaal schrijven. De eerste zin over eindhoven was er niet eentje die toeristen zou aantrekken: “You probably wonder why a big city as Eindhoven has only half a page in this guide. In a few minutes you understand why…”:o… Daarna ben ik naar een van de bekendste kerken van Boedapest gegaan: de Sint Stephan kerk. Zoals jullie je misschien nog herinneren uit eerdere logs was dit de eerste koning van Hongarije die later heilig verklaard is. Deze in romaanse stijl gebouwde kerk was van binnen vrij donker en vele toeristen liepen daar rond met hun flitskastje om toch wat contouren vast te leggen. Een indrukwekkend gebouw, dat wel. In de kapel erachter is de geconserveerde rechterhand van St.Stephan (> 1000 jaar oud) in een gouden huisje te zien. De daarnaast gepositioneerde bewaker laat zien dat je niet moet proberen om het eeuwenoude handje te schudden. Na een tijdje wil je toch wel weer wat licht zien en dus ging ik naar buiten om vervolgens nog even naar de grootste Synagoge van Hongarije te lopen. Helaas zijn hier alleen ‘s ochtends rondleidingen. Eenmaal terug in de flat heb ik nog een heerlijke Mexicaanse maaltijd in elkaar geflanst waarna ik (ja alweer, is ook erg verleidelijk met die prijzen) naar de bios ben geweest: ‘The Manchurian Candidate’. Aardige film met de held Denzel W.

De St.Stephan kerk

De 9e week

Maandag
Vol frisse moed weer de nieuwe week begonnen…het ging al heel wat beter. Mijn knie leek genezen en ik voelde me weer een beetje fitter. Mijn stage ging dus ook weer prima vooruit vandaag. Laci had mij enkele dagen geleden in het nieuwskrantje van de Semmelweis universiteit laten zien waar en wanneer er basketbaltraining wordt gegeven aan studenten. Dit kon ik natuurlijk niet missen en dus ben ik deze avond daar naar toe gegaan. Enkele stops met de metro (toch handig zo’n OV maandkaart), en een stukkie wandelen brachten me bij de sporthal. Even de ingang van het complex zoeken, maar na wat overwegingen om over het hek te klauteren, toch gevonden. Je moest bij binnenkomst je even registreren met je naam en studentenpas nummer en na wat argwanende blikken van de beheerder kon ik toch doorlopen. De training duurde van 19:30 – 21:00 uur en was natuurlijk erg leuk. Weer de bevestiging dat dit is toch wel de coolste sport is . Er waren ongeveer 30 jongens en meiden die gemengd training kregen van 1 trainer. De meesten konden zeer goed engels praten, dus het was erg gezellig. Het niveau van de oefeningen was wel errug laag, maar dat komt ook omdat de range van kwaliteiten van de spelers erg groot is. En er zitten inderdaad ook erg goede bij. Na de training nog ff douchen met ‘de jongens’ en voelde ik me weer lekker fit en was ik blij dat m’n knie niet tegen had gesputterd.

Dinsdag & Woensdag
Sportieve dagen: dinsdag Kendo en woensdag weer basketbal. Woensdag was ik lichamelijk dus wel een beetje moe na drie dagen sporten als je dat niet gewend bent. Maar wel heel leuk uiteraard. Bij de Kendo les mochten we uit de luiers en konden we met de gevorderden meedoen. Veel oefenen op elkaar dus en weer aardig wat nieuws bijgeleerd, zoals punten scoren op de handen en de combinatie handslag / hoofdslag. Voor diegenen die zich daarbij niets voor kunnen stellen wil ik het wel een keertje voordoen als ik terug ben .

Donderdag & Vrijdag
Vandaag zijn Gxe1bor en ik gaan schaatsen op de kunstijsbaan in het stadspark. We hadden meer mensen uitgenodigd, maar de echte reden achter de smoesjes was waarschijnlijk dat vele Hongaren uit Boedapest niet echt goed kunnen schaatsen. De reden daarvan is dat er geen geschikte meren in Boedapest zijn om op te schaatsen in de winter en dus hebben veel mensen het ook niet van jongs af aan geleerd. Vandaar ook dat het vrij druk is op deze grootste kunstijsbaan van Hongarije. En groot was het inderdaad. Een erg mooie locatie tussen een kasteel (de vajdahunyad burcht – een kopie van een bekend kasteel in transylvanie in Roemenixeb), het heldenplein en het authentieke hoofdgebouw. De activiteit was vooral rondjes schaatsen en truukjes uithalen in het midden van het ijs . Hoewel het erg leuk was, gingen we naar twee uurtjes weer weg, enerzijds omdat we honger hadden maar ook omdat ik mijn schaatsen gehuurd had waarbij je per heel uur moest bijbetalen.

De schaatsbaan

Gegeten hebben we bij een Turks lopend buffet (wat verassend veel leek op het eten dat je in de hotels krijgt in Turkije). Mijn bestelling had ik in het Nederlands gedaan omdat de vrouw die mij hielp 10 jaar in Nederland had gewoond en hoorde dat ik een Nederlands accent had. Moest wel even weer wennen en betrapte mezelf erop dat ik soms wat engels erdoorheen gooide. Vervolgens ben ik naar de Ali Baba gegaan (nu alom bekend bij jullie natuurlijk) omdat Esther geslaagd was voor haar geneeskunde studie, iets wat natuurlijk wel gevierd mag worden. Gxe1bor ging niet mee omdat ie de volgende ochtend les moest geven. Daar aangekomen zag ik al snel wat bekenden waaronder mijn maatjes Laci en Peter en wat mensen van het instituut. Er zaten 13 mensen rondom de tafel en het was erg gezellig met al dat bier en die tequila. Rond half 11 zijn we op de metro gestapt richting het noorden omdat we onze energie kwijt moesten op de dansvloer. Bij de danskroeg aangekomen (nu nog maar 8 personen), zat de stemming er al weer snel in en hebben we tot een uur of 4 gefeest. Arme peter…die moest weer om 6 uur opstaan.

Vrijdag even bijgekomen van het feestje maar ondanks dat toch nog wel wat aan mn stage kunnen doen. Vandaag niet naar Kendo geweest ivm al die sportieve dagen hiervoor.

Zaterdag
Het weer is ondertussen in 1 dag omgeslagen naar guur en koud. Overdag komt het kwik net boven de nul uit, dus de winter is al in zicht! Natuurlijk is zaterdag de trip-dag…en ook nu hadden we afgesproken en wel om 8:30 bij het busstation van Arpad Hid. Omdat Laci ook mee ging (hij woont bij mij in de flat), hadden we afgesproken tussen 7:30 en 7:45 in de lobby te verzamelen. 7:45…natuurlijk geen Laci, dus ik hem bellen, bleek dat ie nog sliep ! Jaja, hij had een feestje gehad tot 5 uur ‘s nachts, maar desondanks wilde hij toch mee. Nou jah…in ieder geval moesten we ons haasten naar dat busstation. Komen we daar aan om 8:29 uur, zie ik Costas vanuit een wegrijdende bus naar mij zwaaien. Te laat….maar gelukkig was de chauffeuse zo vriendelijk om ons nog mee te nemen. De samenstelling van de trip: Bekende mensen: Gxe1bor, Laci, Costas en Anastasia. Nieuw: Audrienne, een Hongaarse vriendin van Gxe1bor. Na een dik uur rijden met een prachtig uitzicht over de Donau, de heuvels en Visegrxe1d kwamen we op onze startpositie aan. Het eerste gedeelte van de trip was erg avontuurlijk en ook zeer mooi . We liepen door een smalle vallei waar een klein stroompje doorheen liep. Het was dus noodzakelijk om over rotsen te klauteren en modder/plassen/water te ontwijken. Na een half uur begon het te sneeuwen!! Joehoe ! Het bleef nog liggen ook, maar voor onze klimtocht was het niet zo gunstig omdat de rotsen nu vrij glad werden. Dan elkaar maar goed helpen. Eenmaal uit de vallei werd de trip wat rustiger en klommen we tot de top van de heuvel (700 meter hoog) waar een dorpje lag. Daar hebben we met z’n allen een uitgebreide lunch gegeten. Anastasia en Costas bleven hier achter omdat ze met de bus terug wilden. Dus liepen we met z’n 4en verder, met als doel het dorpje 12 kilometer verderop. Omdat Audrienne niet zo heel snel was omdat ze steeds uitgleed op haar schoenen en omdat ik toevallig een tijdje naast haar liep, EN omdat Gxe1bor en Laci vrij snel liepen en niet op ons wachtten, zijn we hen kwijtgeraakt . Nou was dat niet zo’n probleem want we konden gemakkelijk hun sporen volgen in de sneeuw, maar toen we bij een of andere t-splitsing kwamen was het echter onduidelijk. We zijn toen maar rechts afgeslagen in de hoop de goede weg genomen te hebben. Ondertussen was het al donker, dus we bleven maar op dat bredere pad lopen, wat uiteindelijk ergens op moest uitkomen (bereik hadden we overigens niet met onze mobiele tels). Onze redding was een hongaarse jongen die toevallig uit tegengestelde richting kwam. Hij zei dat we de andere kant op moesten als we naar het betreffende dorpje wilden en dus zijn we met hem meegelopen. Het was maar 25 minuutjes lopen. Daar kwamen we Laci en Gxe1bor tegen die al een uur op ons aan het wachten waren…tja, moet je maar iets eerder op ons wachten. In het dorpje hebben we nog een biertje gedronken en heb ik de gekookte wijn geprobeerd (erg lekker na zo’n koud dagje). Toen met de bus en de HEV (trein) naar Boedapest teruggegaan. Nog een paar foto’s van een slapende Laci gemaakt . Gxe1bor, Audrienne en ik zijn daarna nog naar de bios geweest: ‘Young Adam’, een art film met nogal wat gewaagde scenes, maar met een mooie verhaallijn.

De smalle vallei

Zondag
Mijn knie blessure was weer eens op gaan spelen tijdens de trip van gisteren door al die ongecontroleerde bewegingen als je weer eens uitglijdt. Ff rustig aan doen dus. Mijn planning voor vandaag was de nationale kunst galerie in het bekende paleis op de burchtheuvel. In dit museum is de verzamelde kunst te vinden van ongeveer het jaar 1300 tot nu. Sommige schilderijen waren erg indrukwekkend en ik nam dus ook overal de tijd voor, waardoor ik al gauw 3 uur in het museum rond had gelopen. Daarna nog even genoten van het mooie (maar koude) uitzicht over de stad bij nacht. Dit had ik ‘s avonds nog niet eerder gezien vanaf deze hoogte. Dus snel ff een paar plaatjes schieten. De volgende activiteit mogen jullie raden: ik zeg alleen maar ‘Anacondas 2′ .

Het paleis bij nacht

De lichtjesbrug en het parlement bij nacht

Conclusie: Deze week was zeer intensief, sportief en indrukwekkend en ben daarnaast flink opgeschoten met m’n stage. Kortom, een prima week!

Uitslag boekenpoll:

Thriller/misdaad (25%), Anders…(25%), Ik lees geen boeken (25%), Fantasy (12.5%), Humor (6.3%), Voor jong en oud (6.3%), Sci-fi (0%), Waargebeurd (0%)

Erg veel mensen die van Baantjer houden, strips of psychiologische romans lezen of al helemaal geen boeken lezen. Waar moet dat toch heen met die jeugd van tegenwoordig Mijn favo’s fantasy, humor en sci-fi moesten het ontgelden, maar daar trek ik mij natuurlijk niet zo veel van aan. Dan nog maar eens de link naar mn boekenlijst

Uitslag “wat denk jij ervan?”

Beetje een retorische vraag lijkt me! (25%), Ja!! (16.7%), Aan de ene kant wel, maar aan de andere kant… (16.7%), Denken? (16.7%), Absoluut niet! (8.3%), Geen mening (8.3%), Och… (8.3%), Soms (0%)

Blijkbaar wist iedereen waar het over ging want jullie hebben toch nog 12 stemmen uitgebracht. Het ging over de vraag “Zou iedereen in Nederland een foto van Beatrix op z’n wc moeten hebben hangen?” En de meerderheid vond dat een retorische vraag (ik ook trouwens). Ik had ook kunnen vragen of een foto van Bush in elke wc-POT zou moeten liggen. Maar die vraag vind ik nog retorischer:P…

Nieuw:
- Fotoalbum2: vanaf nu staan daar de nieuwe foto’s in ivm ruimtegebrek op de server
- Mijn boekenlijst in het links menu (als reactie op de poll)
- Links naar verschillende web-logs van mensen die ook in het buitenland stage lopen.

Donderdag
Met m’n stage heb ik mijn eerste grote resultaat geproduceerd. Een relatie tussen de hartslag en de QT-tijd in de ECG signalen gebaseerd op vele experimenten (zegt velen van jullie niks, maar voor de gexefnteresseerden leg ik het later uit in ‘info stage’). Ik moet het allemaal nog wel wat verfijnen, maar ik kan dit resultaat goed gebruiken in het model van de calciumhuishouding. ‘s Avonds heb ik gegeten bij Costas thuis. Paddenstoelen (Gxe1bor had ze meegenomen) schotel met curry, Griekse salade met feta kaas, BBQ sticks en schnitzels. Een hele hoop eten dus. We waren met z’n 6-en: Gxe1bor, Costas, Michaelis, Achilles (ja, net zoals de held!) en zijn vrouw (haar naam is me ontschoten). Het eten dat over was hebben we aan de daklozen gegeven door het eten in bakjes in een plastic zak aan een boom voor Costas zijn flat te hangen. Daarna zijn Gxe1bor, Laci, Pxe9ter en ik nog uitgegaan.

Vrijdag
Vrijdagavond ben ik naar kendo les geweest en heb ik weer wat bijgeleerd van Zoltan, de beginnersleraar. Nu moesten we de beweging van het slaan op het hoofd oefenen. De tegenstander stond dan tegenover je en je moet dan zo’n beweging maken dat de ‘Shinai’ (zwaard) vlak voor het hoofd van je tegenstander stopt. Uiteraard zijn we beginners en slaan we weleens iets te ver. Maar daar wordt je hard van . Costas was er niet omdat ie de hele dag geslapen had en te laat wakker werd (ja, moet je maar niet tot diep in de nacht rollenspellen spelen ). Michaelis was er wel dus ben ik ook samen met hem teruggereisd. Gxe1bor had me deze dag een uitnodiging laten zien van een Griekse theateruitvoering. Daar ben ik dus meteen na de kendo les naar toegegaan (begon al om 21:30 uur). Het was in een uitgaans”club”, en de ruimte waar de voorstelling was, zag er uit als een wijnkelder (halve cilinder). Er waren alleen maar Grieken uit Cyprus aanwezig daar. Al snel zag ik ook Costas (nu was ie wel wakker) en Gxe1bor. De opvoering was vrij amateuristisch met een klein podium maar ze konden best goed acteren en het was vooral grappig, aangezien het publiek vaak lachte. Ik kon er zelf namelijk niks van verstaan omdat het in het Grieks was (Cyprisch dialect nog wel, zodat zelfs Costas moeite had om het te volgen). Na de voorstelling ben ik samen met Gxe1bor en Anastasia (een Grieks meisje dat in het 6e jaar van geneeskunde zit) nog wat gaan drinken in de STEX (restaurant/bar). Dus na een flesje wijn en een bord spinazie voor Gxe1bor (hij had gehoord dat dit het enige gerecht is wat door de smaakkeuring kwam bij STEX) ben ik naar m’n bedje gegaan.

Zaterdag
Kort nachtje want moest er al om 7:00 uur uit. Reden: weer een trip georganiseerd door Gxe1bor. Misschien moet ik erbij vertellen dat Gxe1bor les geeft in fysiologie aan de engels sprekende studenten van geneeskunde. Daardoor kent hij vele mensen uit andere landen die hier studeren. Nu was de samenstelling van de mensen van de trip wel heel internationaal: Gxe1bor (M, Hongarije), Laleh (V, Finland), Majeed (M, Israel), Anastasia (V, Grieks), Chang (V, China), Marcia (V, Taiwan), en ik (M, Nederland). Dus wel weer veel nieuwe mensen leren kennen. De trip was in een natuurgebied ten noordwesten van Boedapest. Het gebied was echt zeer mooi. Bij het eerste dorpje hebben we vleessoep en brood gegeten in een restaurantje. Het was buiten vrij koud door de harde wind, dus die soep ging er wel in. Daarna hebben we een 750 meter hoge heuvel beklommen, waarna we, toen het al flink begon te schemeren, het dal weer bereikten (het is hier nu om 17 uur al donker). Daar hebben we op de bus gewacht die ons weer naar het treinstation zou brengen richting Boedapest. Gxe1bor had echter zoveel paddenstoelen gevonden deze dag dat hij voorstelde om ze meteen te koken en op te eten. Helaas kon niet iedereen mee. Alleen Anastacia, Marcia en ik hebben bij hem gegeten. Speciaal klaargemaakt, dat wel; de hoedjes van de paddenstoelen gevuld met schapen kaas, zoute spekjes erbij en dan in de oven. En een ander soort gerecht hadden we ook gemaakt: stukken paddestoel gedoopt in een mix van ei en bloem en daarna in boordkruimels (dus een soort paneerlaag) en dan in de olie bakken (dat had ik overigens gedaan, bewijs: foto). Erg lekker allemaal. We aten wel pas om 21 uur, wat overigens een normale tijd is in Griekenland, maar dat terzijde, dus ik had de hele avond geen honger meer.

Zondag
In de ochtend eerst even bijgekomen van de trip. Vandaag had ik gepland om het Parlement te gaan bezoeken. Echt iedereen hier zegt dat je daar zeker geweest moet zijn omdat het zo adembenemend mooi is van binnen. In m’n boekjes over Boedapest stond dat er om 14 uur een engelse gids zijn. Dus ik was daar om 13:50 uur. Maarja, een flinke rij dus. Bleek dat het aantal mensen dat naar binnen kon voor de rondleiding al bereikt was. Andere keer dus maar. Omdat het zo’n goed weer was heb ik vele foto’s gemaakt. Ik ben naar de Gellert heuvel gegaan en heb deze beklommen (via wandelpaden en trappen, hoor). Een kerk compleet gebouwd in de rotsen was erg indrukwekkend. Maar het mooiste was toch wel het vrijheidsbeeld op de top. Dit onofficixeble symbool voor Boedapest is een 46 meter hoog beeld (inclusief sokkel dan) van een vrouw die een marretak omhoog houdt. En het uitzicht vanaf deze 236 meter hoge top is ook het beste uit de hele stad (zie foto’s). Op de top is ook een burcht die in 1854 door de Oostenrijkers is gebouwd. Verder heb ik nog het beeld van de heilige Gellert gezien. Eenmaal weer beneden ben ik naar het Mammut winkelcentrum gegaan om te kijken voor nieuwe basketbalschoenen. Niet echt geschikte gevonden. Heb daar nog lekker gegeten bij ‘Mexicanos’, wat zoals de naam al zegt een Mexicaans restaurant is. De hele grote Mammut bios is in het winkelcentrum zelf en dus heb ik ff een filmpie gekeken: “The Forgotten”. Erg mysterieus, maar wel een aardig plot. En wie kwam ik tegen toen ik uit het winkelcentrum liep: Costas en Michaelis. Zeer toevallig gingen zij ook naar de bios, maar naar een andere. Ik ben met ze meegegaan en heb dus nog een film gezien: “Dodgeball”. Erg vermakelijke film moet ik zeggen!

Maandag
Een dagje waarop we weinig gedaan hebben. Vandaag heb ik het instituut aan Marcia laten zien. Daar kwamen we ook bekenden van mij tegen die ik even heb voorgesteld.
Eenmaal weer thuis hebben we Uncle Benz rijst met saus, een soort Chicken2Night gegeten.

Dinsdag
Vanmorgen weer laat uit bed. Maar we hebben nog wel iets actiefs gedaan. In het boekje over Budapest staat een route beschreven over de burchtheuvel. Deze route hebben we dan wel niet gevolgd, we hebben wel mooie dingen gezien zoals het paleis, het vissersbastion, de Mathiaskerk en de oude burchtstraten. Omdat de heuvel vrij hoog is, was het uitzicht ook zeer mooi (jammer dat het bewolkt was). We zijn op de heuvel gekomen door met een treintje mee te gaan. Op de foto’s zie je mij bij het treintje staan en toen we erin zaten hebben we ook nog foto’s gemaakt. De route hebben we een beetje in sneltreinvaart gemaakt, want Marcia was die dag niet zo lekker. Die avond hadden we geen zin om uit eten te gaan en ook niet om te koken, dus hebben we soep (cup-a-soup uit Holland) gegeten met brood erbij. Om 19 uur had ik weer Kendo les. Marcia is ook meegeweest en heeft enkele foto’s gemaakt. Costas en Michaelis waren (weer eens) te laat…tja, die grieken ook. Wel weer veel bijgeleerd. Marcia vond het zogenaamde ‘paardjerijden’ grappig (wat gewoon snel vooruitlopen met je zwaard is).

Bij het paleis. Links op de heuvel staat het vrijheidsbeeld

Woensdag
Ondanks dat we nu beide niet zo lekker waren, zijn we deze dag naar het stadspark geweest. Het is hier overigens nog steeds zomer! Temperaturen van rond de 20 graden zijn niet vreemd hier eind oktober. Nee, dat wil niets zeggen; vorig jaar sneeuwde het rond deze tijd. Met de gele metrolijn (eerste metrolijn van europa; mooie, oude stations) zijn we naar het heldenplein gereisd. Daar zit je al snel in het stadspark, maar in plaats van een wandeling te maken, hebben we de dierentuin bezocht. We hebben nogal veel foto’s gemaakt van allerlei diertjes, waarvan ook enkele vreemde zoals een groot ‘hondkonijn’. We hebben de hele middag daar rondgelopen en daardoor kreeg Marcia een beetje pijn aan d’r voeten. Toen hebben we nog even bij het stadsparkmeer op een bankje uitgerust. Thuis heeft Marcia gekookt (wortels, aardappels en spekjes door elkaar) omdat ik me niet zo lekker voelde (wat een kneuzen zijn wij).

Donderdag
Vandaag weer een rustdag gehad. Nog even naar het instituut geweest terwijl Marcia even ging pinnen en boodschappen halen (alleen met de metro… ). ‘s Avonds hebben we macaroni met veel groenten gegeten (hopen dat we nu sneller fit worden). Eigenlijk zouden we uit eten gaan met Gxe1bor en Costas maar omdat deze personen geen mobiel hebben is de communicatie nogal lastig. Na ons eigen hapje zijn we naar de film gegaan in de ‘Mammut Mozi’ (eindje reizen met de metro). Het was nogal moeilijk om een Engels gesproken film te vinden (ook de Hongaren moeten zonodig alles synchroniseren). We wilden eigenlijk naar ‘Shark Tale’ maar die draait maar in 1 bioscoop (van de 30) in het engels. Dus zijn we naar ‘Princess Diaries 2′ geweest. Zoetsappige disneyfilm, maar wel grappig, tenminste als Marcia de grappen kon verstaan.

Vrijdag
Deze dag zijn we met Gxe1bor gaan lunchen in de ‘Pizza Boy’. Marcia en ik hadden samen een kleine pizza Hawai en een grote salade (erg lekkere yoghurt saus) op. ‘s Middags zijn we nog even op het instituut geweest om de site bij te werken. Daarna nog even gaan winkelen in het ‘Europark’. Dat wil zeggen, “kijken, niet kopen”, zoals hollanders horen te doen. Marcia heeft in de Interspar nog wel een paar souvenirs gekocht voor haar ouders (keukenspullen, bier, jenever voor opa). Ook vond ze de vogeltjes in de dierenwinkel zo lief. Het is dat zo moeilijk mee te nemen zijn. Daarna hebben we bij de Mac gegeten (ja, we waren toch al ongezond aan het eten vandaag), met uitzicht op een stel avontuurlijke gasten die zo’n 15 meter boven de grond bungelden aan een touw om de reclame borden aan de buitenkant van Europark te vernieuwen. Vervolgens zijn we op de tram gestapt omdat Marcia dat leuker vind dan de metro. Op het bord herkende ik een straatnaam die in het centrum ligt, dus zouden we daar uitstappen. De tram bleek echter de stad uit te gaan ipv terug naar het centrum. Wij dus maar snel uitstappen en de tram terugpakken. Het schijnt dat die twee straten hetzelfde heten. Toen maar de metro gepakt naar Buda om daar naar de enige bioscoop te gaan waar “Shark Tale” in het engels draaide (zelfs de originele versie, zonder ondertiteling dus). Deze bioscoop was alweer in een groot winkelcentrum (is blijkbaar populair hier) en dus heb ik terwijl we aan het wachten waren nog een verzamelingsbundel van Douglas Adams gekocht in de boekenwinkel. De film was echt heel grappig met goede muziek.

Zaterdag
Deze dag zijn we weer teruggegaan naar het stadspark omdat we nog niet alles gezien hadden. Eerst zijn we naar het pretpark geweest. Intree kost maar 80 eurocent, maar je betaalt dan per attractie. Net als op de kermis dus. Eigenlijk was het ook een permanente kermis, met toestellen die in Nederland allang afgekeurd zouden zijn. Vooral het reuzenrad waar we in zaten wiebelde echt nogal gevaarlijk toen we in het bovenste puntje zaten. Maar ach, je kunt best lol hebben daar. Ze hebben zelfs een achtbaan met looping. Na een uurtje waren we weer buiten en gingen we naar het beroemde zwembad dat ook in het stadspark ligt. Dit 100 jaar oude, symmetrische gebouw valt meteen op met zijn gele muren. Er zijn 9 baden, 3 buiten en 6 binnen. Omdat het buiten best lekker weer was (bewolkt maar warm) zijn we ook een tijdje buiten geweest. En je hoeft niet bang te zijn dat het water koud is. De baden zijn gemiddeld tussen de 25-35 graden. Enkele baden zijn 38 graden, waar je zeer suf van wordt, maar wat wel gezond schijnt te zijn. Ook omdat dit water uit een natuurlijke bron afkomstig is waardoor het veel mineralen en zouten bevat. En ja, we hebben ook de oude mannen gezien die aan het schaken zijn in het water. Na een lekker middagje in het water gelegen te hebben zijn we weer naar huis gegaan om voor onszelf nogmaals pasta te koken. ‘s Avonds zijn we nog naar Laci geweest en hebben we nog een biertje gedronken.

Zondag
De dag van vertrek is aangebroken. Marcia zou om half 3 vliegen en het was aan te raden om twee uur van tevoren aanwezig zijn dus zijn we na elven al op pad gegaan met de zware koffer van 26 kilo (ook heel wat spullen van mij hoor). Weer met de metro en de (brakke) bus naar Ferihegy 2 gereisd (ze hebben 2 vliegvelden achter elkaar in Boedapest). Op het vliegveld nog na het inchecken een appeltaartje gegeten met chocomel. Toen maar afscheid genomen…Maar alles liep voorspoedig. Vlucht duurde 2 uurtjes met een lichte turbulentie. Na 3 kwartier was ik ook al weer thuis en was ik nogal moe, dus heb ik even geslapen. ‘s Avonds heb ik in m’n kamer Goulash gegeten (bedankt, Huy en Duy!) en heb ik nog een tijdje ge-internet om weer even bij te kletsen en te mailen.